Potrzebujesz profesjonalnej porady medycznej? Masz pytania? Jesteś zainteresowany operacją? Skorzystaj z formularza kontaktowego, nasz zespół specjalistów chętnie udzieli Ci pomocy.
więcej

Fizjoterapia

Fizjoterapia jest nierozerwanie związana z rehabilitacją medyczną po urazach lub w przypadku chorób narządów układu ruchu. Jej celem jest zapobieganie nawrotom choroby i przywrócenie sprawności fizycznej.

Dlatego też, chcąc zapewnić naszym Pacjentom kompleksową opiekę medyczną, oferujemy szeroką gamę zajęć prozdrowotno-rehabilitacyjnych. Ich prowadzeniem zajmuje się zespół wykwalifikowanych fizjoterapeutów, którzy dokładają wszelkich starań, by w komfortowych warunkach zapewnić osobom aktywnym fizycznie mozliwie szybki powrót do pełnej sprawności ruchowej.

Przeczytaj więcej o dostępnych metodach fizjoterapii:

Terapia manualna wg koncepcji Kaltenborna i Evjentha

To terapia, w której terapeuta dokonuje funkcjonalnej i biomechanicznej oceny Pacjenta. Wynik całego badania warunkuje podjęcie odpowiedniego leczenia. W zależności od rodzaju dysfunkcji nerwu, stawu, mięśnia lub wszystkich tych tkanek stosuje się różne terapie. Leczenie przeciwbólowe (trakcję, unieruchomienie czy fizykoterapię). Leczenie zwiększające ruchomość (mobilizacja /manipulacja tkanek miękkich, nerwów i stawów), zmniejszające ruchomość (ćwiczenia stabilizujące i zwiększające koordynację nerwowo-mięśniową ). Udziela się Pacjentowi informacji na temat dysfunkcji, instrukcji na temat ochrony narządu ruchu i uczy ćwiczeń kształtujących poszczególne cechy motoryczne.

Terapia manualna wg Ackermanna

Polega na diagnozie i terapii zaburzeń kręgosłupa i stawów. Szybkie i precyzyjne rozpoznanie oraz diagnozowanie pozwala na określenie dokładnego miejsca zaburzeń i dopasowanie terapii skierowanej na przywrócenie równowagi poprzez wyeliminowanie odwracalnych nieprawidłowości w funkcjonowaniu narządu ruchu.

Terapia manualna wg Mulligana

Twórcą tej metody jest Brian Mulligan z Nowej Zelandii. Obejmują one takie technik jak "NAG", "SNAG", "odwrotne NAG" oraz mobilizacje połączone ruchem (tzw. techniki "MWM") działające bezpośrednio na stawy, a pośrednio na układ nerwowo-mięśniowy. Jest nową koncepcją diagnostyczno-terapeutyczną mobilizacji stawowej - połączenie ruchu biernego wykonywanego przez terapeutę i ruchu czynnego wykonywanego przez Pacjenta. Jest to metoda bezbolesna, wymaga odpowiedniej liczby powtórzeń według procedury terapeutycznej. Każdy Pacjent dostaje "pracę domową" polegającą na wykonywaniu indywidualnie dobranych ćwiczeń.

Terapia manualna wg Plaatsmana

Jest połączeniem różnych metod leczenia manualnego. Metody Cyriaxa, Maitlanda oraz Mckenziego. Dzięki badaniu manualnemu terapeuta może określić źródło bólu i skutecznie go wyeliminować. Terapeuta w trakcie badania posługuje się schematem ciała (body chart) wraz z Pacjentem zaznacza dolegliwości bólowe odczuwane przez Pacjenta. W wywiadzie pyta także o poprzednie incydenty bólowe oraz urazy, które miały miejsce w przeszłości. Każdy uraz, dolegliwość jest zaznaczana na schemacie co pozwala terapeucie na wyszukanie przyczyny dolegliwości bólowych. Terapeuta stara się w holistyczny (całościowy) sposób podejść do Pacjenta dzięki czemu nie skupia się tylko na miejscowych urazach np. ból przedramienia w łokciu tenisisty ale także sprawdza ruchomość szyjnego odcinka kręgosłup.

Terapia wg Mc Kenziego

To metoda terapii kręgosłupa polegająca na zastosowaniu ruchów odwracających mechanizm powodujący ból. Metoda opiera się na opracowanych przez autora specyficznych protokołach diagnostycznych, odrębnych dla każdego odcinka kręgosłupa oraz dla kończyn, a następnie na dokładnym wywiadzie chorobowym, który precyzyjne potrafi określić zmiany chorobowe, kierunek dolegliwości i ustala lokalizacje zmian. Na podstawie tych informacji można np. zastosować ruchy przeciwne mające za zadanie repozycje przesuniętego jądra miażdżystego.

Metoda PNF

Prioreceptywne nerwowo – mięśniowe torowanie ruchu. Metoda opiera się na naturalnych ruchach człowieka przebiegających trójpłaszczyznowo, zbliżonych do aktywności dnia codziennego. Ruchy te prowadzone są wzdłuż skośnych osi ruchu, które ze względu na swój przebieg stwarzają możliwość zaktywizowania największej ilości mięśni ze szczególnym uwzględnieniem mięśni rotatorów. Ruch prowadzony jest przez terapeutę z pozycji wyjściowej
w kierunku odpowiedniego wzorca z odpowiednim oporem, chwytem, który wymusza włączenie się w odpowiedniej kolejności mięsni. Stosuje się różne techniki: rytmicznej stabilizacji, powtórzonego skurczu, rytmicznego pobudzenia, zmiany kierunku.

NDT Bobath

To jedna z technik fizjoterapii podzielona na dwie oddzielne metody .Jedna dotyczy dzieci dotkniętych porażeniem mózgowym, a druga usprawnianiem dorosłych z hemiplegią. Obie jednak łączą zbliżone założenia natury neurofizjologicznej i podobne zasady postępowania. W rehabilitacji dzieci wyznacznikiem celu programy postępowania i doboru ćwiczeń są aktualne wyniki badań neurologicznych. Całość postępowania zmierza do poprawy samodzielności dziecka upośledzonego motorycznie. Uzyskuje się to poprzez wypracowanie u niego umiejętności utrzymania prawidłowej postawy ciała w różnych pozycjach. U postaw takiego postepowania leży normalizacja napięcia mięśniowego oraz „wyzowolenie” wzorów postawy i ruchów dziecka spod wpływu nieprawidłowych odruchów postawy (hamowanie) a także jednoczesne torowanie (ułatwianie).

Techniki powięziowe

Jest to zbiór metod, w których wykorzystuje się techniki energizacji mięśni, rozluźnianie mięśniowo-powięziowe, techniki aktywnego rozluźniania, terapię punktów spustowych, oraz ocenia się zaburzenia dysbalansu mięśniowo-powięziowego Pacjenta w celu likwidowania zaburzeń w obrębie tkanek miękkich i przywrócenia równowagi mięśniowo-powięziowej ciała.

FDM-Fascial Distortion Model

To metoda leczenia obrażeń i przeciążeń narządu ruchu opierająca się na manipulacjach powięziowych, które mają na celu wyeliminowanie jej zaburzeń i przywrócenie prawidłowego funkcjonowania. Została stworzona w latach 90–tych
w USA przez dr Stephen Philip Typaldos.

Pilates w rehabilitacji

Ma szerokie zastosowanie w dysfunkcjach narządu ruchu oraz w wadach postawy. Jest formą treningu o charakterze profilaktyczno-leczniczym zapobiegającym bólom pleców i poprawiającym ruchomość stawów. Metoda polega na wzmocnieniu głębokich mięśni grzbietu, brzucha i dna miednicy, odpowiadających za stabilizację kręgosłupa, obręczy biodrowej i barkowej. Jest ukierunkowana na poprawę oddechu, elastyczności mięśni, koordynacji nerwowo-mięśniowej. Metoda ta dąży do uzyskania sprawności narządu ruchu, polegającej na osiągnięciu i utrzymaniu równowagi i koordynacji mięśni, a przede wszystkim mięśni kręgosłupa oraz mięśni oddechowych.

Kinesiotaping

Metoda terapeutyczna polegająca na oklejaniu wybranych fragmentów ciała plastrami o specjalnej strukturze. Stosuje się je w celu rozluźnienia przemęczonych mięśni, stymulacji słabszych lub rzadziej używanych mięśni. Stosowanie plastrów wspomaga pracę mięsni i zapobiega nadmiernemu napięciu, poprawia krążenie i drenaż limfy oraz działa przeciwbólowo.

Taping

W medycynie sportowej stosowany w profilaktyce urazów, jako doraźna forma leczenia po urazach ostrych (m.in. uszkodzenia więzadeł, mięśni) oraz wspomagajaco w treningu mięśniowym przy dysfunkcjach np. stawu rzepkowo-udowego.
copyright by Lekmed 2013